Kinderwensbeer-metbalkjes

Erkenning is ontzettend belangrijk bij de verwerking van (post) perinatale sterfte (het verwerken van de dood van je kindje). Of dat nou na 12 weken of na 40 weken zwangerschap is. Het verlies blijft hetzelfde.

Toekomstplannen

Je hebt toekomstplannen gemaakt met het vooruitzicht dat je moeder of vader wordt. Blijdschap al omtrent. En dan overlijdt het kindje. Dat is zeer verdrietig voor de aanstaande ouders, maar ook voor andere familieleden en vrienden. Iedereen stelt zich er op in en verheugt zich op de komst van de baby en als dan blijkt dat het hartje niet meer klopt dan is dat een grote schok.
Het kindje heeft geleefd en ouders hebben zich er al aan gehecht. Ze hebben vaak al namen bedacht en de kinderkamer is al ingericht. Misschien hebben ze  op het werk al aangegeven dat ze als de baby geboren is minder willen gaan werken. Kortom de voorbereidingen zijn getroffen of in volle gang voor de komst van de baby.

Verwerking

Wat het over het algemeen extra pijnlijk maakt bij het verwerken van dit verdriet, is het feit dat de omgeving er vaak niet over durft te praten met de ouders. De meeste mensen vinden het moeilijk om hierover te beginnen en hebben het gevoel dat ze de juiste woorden niet kunnen vinden. Dat maakt het extra zwaar voor de mensen die dit mee hebben gemaakt. “Het is dan net of het kindje nooit heeft bestaan”.

Inschrijving in het BRP

Het kindje op laten nemen in de Basisregistratie Personen erkent dat het kindje heeft bestaan ongeacht hoe lang het heeft geleefd. Dit zou helpend kunnen zijn bij de verwerking van bovenstaand verdriet. Dit is in Nederland nog niet het geval.

Marjan Kesteloo, Fiom Utrecht
Gespecialiseerd maatschappelijk werker onder andere met
betrekking tot rouw en verlies zwangerschap