We hebben intensieve en soms pijnlijke gesprekken gevoerd

Verwerking seksueel geweld

Ik ben de krant aan het lezen en ineens valt mijn oog op een persbericht. Fiom Utrecht start een groep voor vrouwen die in het verleden seksueel misbruikt zijn of te maken hebben gehad met incest. Het maakt me onrustig als ik dit lees, maar prikkelt me ook.

Vertrouwensband

Ik heb verscheidene keren therapie gehad om mijn incestverleden te verwerken, maar heb – ook –  door omstandigheden nooit een goede hulpverlener getroffen waar ik me op mijn gemak heb gevoeld en waar ik een vertrouwensband mee heb gehad. Ja, en dan in een groep.. Al die verhalen van die andere vrouwen, kan ik dat aan? Of roept dat weer van alles op? Het is net zo lekker rustig in mijn hoofd. Of toch niet.. Ik had laatst wel weer een heel vervelende ervaring met een man die weer ver over mijn grenzen heen ging. Het maakt me zo kwaad op mezelf dat ik dat iedere keer toch weer laat gebeuren.

Ik trek de stoute schoenen aan en bel naar Fiom Utrecht. De maatschappelijk werker vertelt dat de groep niet doorgaat, omdat er te weinig aanmeldingen zijn. Wel kan ik een individueel traject volgen. Of ik daar interesse in heb. Zo gezegd zo gedaan. Een week later heb ik mijn intake. Het voelt gelijk goed aan. Er is een klik, ik voel me gehoord. Ik krijg het gevoel dat ik er mag zijn, no matter what.

Gevolgen van de incest

Gedurende een jaar voeren we intensieve en soms pijnlijke gesprekken waarin de incest uitgebreid aan de orde komt. We praten over wat voor gevolgen de incest tot nu toe voor de rest van mijn leven heeft. Ik wil graag een gezin, maar door mijn ervaringen lukt het mij niet om een relatie met een man te hebben en komen er ook geen kinderen.

Ik voel tijdens de gesprekken dat ik helemaal mezelf kan zijn en niets gek is. Er is geen oordeel, er is warmte en begrip. Er wordt ook doorgepakt. Als de maatschappelijk werker merkt dat ik ergens toch liever niet over praat, kaart ze dat toch voorzichtig aan. Ze legt uit wat verwerken is. Dat je over je negatieve ervaringen kan praten zonder dat je van streek raakt of dat je bij jezelf merkt dat je hier niet naar toe wil gaan. Dat de scherpe randjes er af zijn. En dat is gelukt!

Grenzen aangeven

We hebben een intensief jaar achter de rug. Ik kan met een gerust hart zeggen dat ik hierdoor duidelijk mijn grenzen kan aangeven. Ook heb ik nu een veel beter contact gekregen met mijn familie. Daar ben ik dankbaar voor.

Lees meer over de verwerking van seksueel geweld bij Fiom Utrecht.